Christel Miller: Gitaarsolo


 

.................................................

//FICTIEVROUWEN//
Gitaarsolo

Christel Miller
Lelystad: Uitgeverij Lady, 2005

ISBN: 9080992933

Recensie: Connie van Gils

.................................................


 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 



Miller heeft zeker potentie

We hebben in Nederland op dit moment twee uitgeverijen die zich geheel of voor een belangrijk deel bezighouden met het uitgeven van lesbische literatuur, de ene is uitgeverij La-Vita uit Utrecht, de andere uitgeverij Lady uit Lelystad. La-Vita kennen we van auteurs als Anja de Crom, Adriënne Nijssen en Saskia Wieringa, uitgeverij Lady heeft Christel Miller en Astrid O. in haar stal. In 2005 publiceerde Miller daar haar eerste roman Gitaarsolo, waarvan hier akte.

In Gitaarsolo leren we Annet kennen. Ze is lesbisch, heeft een leuke baan, een fijn huis, een goede relatie met haar moeder, financieel alles op orde, haar naaste collega Ronnie is tevens haar beste vriend en eigenlijk loopt in haar leven alles op rolletjes.

Ina is een getalenteerde gitariste, ze kan het drinken alleen niet laten. Door haar dranklust verslonst ze haar huis, raakt in de schulden, krijgt problemen met haar bandleden en op den duur laat haar gezondheid het afweten. Als ze zich een keer in coma zuipt, wordt ze verkracht door haar huisbaas. Dit grijpt haar enorm aan, al kan ze zich er weinig van herinneren.

Op een avond ontmoeten Annet en Ina elkaar. De twee gaan al snel in, zoals ze dat in Amerika zo fijntjes noemen, ‘dyke-mode’ (i.e. elkaar ’s middags ontmoeten en ’s avonds bij elkaar intrekken). Nu, zo vliegensvlug gaat het ook weer niet, want Annet gaat uit principe nooit de eerste avond al met iemand mee, maar de zaak is toch vrij snel bekeken. Ze zijn elkaars ware liefde.

Uiteindelijk belandt Ina met een maagbloeding in het ziekenhuis en als ze wat is opgeknapt besluiten de meiden om samen te gaan wonen. Eigenlijk wordt het dan weer interessant, want hoe lang zal dat goed gaan? Het goedgeregelde leventje van Annet zal danig verstoord gaan worden door de intrek van probleemmeisje Ina en met liefde en begrip alleen kom je er meestal niet.

Het personage van Ina is erg goed uitgewerkt, ze maakt een levensechte, mateloos dorstige indruk. Ook de andere personages zie je voor je. Zo daar zijn de zorgelijke, oudere zus van Ina, de wat naïeve, goedmoedige collega Ronnie met zijn ontevreden vrouw en de altijd parate ‘gay buddy’. Jammer is dat juist het hoofdpersonage Annet wat tweedimensionaal blijft door haar onberispelijkheid.

Het verhaal leest vrij vlot. Sommige stukken zijn heel goed geschreven, andere wat minder, maar er zit vaart in. Het enige wat me echt mateloos stoorde was een bepaald taalgebruik. Dat je elkaar in de privésfeer scheetje, lekker ding, stuk, of poepie noemt is normaal, maar in een boek werkt dat niet. Ronnie noemt Annet het hele boek door ‘Spetter’ en Annet en Ina noemen elkaar steeds ‘Lekkertje’. Dat leest voor geen meter. En dan nog iets, de seks-scenes zijn niet erg goed gelukt. Eén van de adviezen van redacteuren aan beginnende auteurs is altijd: "vermijd expliciete seks-scenes, laat die maar over aan de meesters of meesteressen van het schrijven."

Ondanks die paar minpunten is Gitaarsolo een boek dat je bijblijft, Miller heeft zeker potentie. Ik ben dan ook heel benieuwd naar de trilogie Duisternis die ze samen met Astrid O. schrijft en waarvan het tweede deel in januari 2009 verschijnt.