Adriënne Nijssen: De derde draad


 

.................................................

//FICTIEVROUWEN//
De derde draad

Adriënne Nijssen
Utrecht: LaVita, 2007

ISBN: 9080872288

Recensie: Connie van Gils

.................................................


 

 

 

 

 

 

 

 

 



Volwassen lesbische roman

Chris gaat in haar eentje drie weken kamperen op een boerencamping in Zeeuws-Vlaanderen met als doel haar voorbije relatie definitief af te sluiten. Het is haar de afgelopen jaren niet goed gelukt haar leven weer op poten te krijgen, gebonden als ze zich nog altijd voelt aan Luna, haar ex-vriendin. Bepakt met twee koffers vol brieven, foto’s, dagboeken en andere herinneringen wil ze de jaren met Luna nog één keer herbeleven om daarna een frisse doorstart te kunnen maken.

Nijssen weet de omgeving en de mensen aangenaam te beschrijven, zo aangenaam dat je je al snel voorneemt deze zomer eens richting Zeeuws-Vlaanderen te gaan, want daar moet het toch zo mooi zijn. Hetzelfde effect bereikt ze met haar beschrijving van de relatie tussen Chris met Luna. Binnen een paar bladzijden al ben je hopeloos verwikkeld geraakt in de relatieperikelen en herinner je je alle keren dat je zelf een liefde of vriendschap hebt gekend die uit ‘more pain, than pleasure’ bestond.

Zodra Chris toenadering zoekt, trekt Luna zich terug, houdt afstand, stelt grenzen en wijst af. Dit roept in Chris veel gevoelens van emotionele afhankelijkheid op, tot in die mate dat ze ergens de kracht vandaan haalt om zich om te draaien en te zeggen: dit maakt me niet gelukkig. Op dat moment voltrekt zich de omkering. Luna smeekt, betuigt haar liefde, aanhankelijkheid, belt, mailt, sms-t en Chris probeert het nog een keer. Deze keer zal het beter gaan, Luna houdt toch echt van haar. Maar al gauw begint de dynamiek van afstoten, terugtrekken, grenzen stellen, nog meer grenzen stellen, afwijzen en afspraken niet nakomen opnieuw.

Uit dagboekfragmenten van Luna blijkt echter dat de echte behoeftige en afhankelijke Luna zelf is die haar gevoelens af weet te wenden door ze in Chris op te roepen. Deze dagboekfragmenten waarmee het verhaal is doorregen zijn zo knap geschreven dat je bij tijd en wijle vermoed dat het niet anders kan zijn dan een vaardige bewerking van het echte dagboek van de echte geniale, maar gestoorde Luna. Een briljant staaltje schrijfkunst.

Een minder puntje van het boek is de e-mailwisseling die Chris onderhoudt met haar beste vriendin. De e-mails die Chris ontvangt zijn niet geschreven door Nijssen zelf, maar door een goede vriendin. Helaas zijn deze mailtjes nogal letterlijk en voorspelbaar en doen ze je tenen krommen met al hun warme knuffeltjes. Het is een hele opluchting als dat ik-weet-beter-wat-goed-voor-je-is-dan-jij-gemail eindelijk is afgelopen omdat de vriendin tabak krijgt van de e-mails van Chris en weer eens wat leuks samen wil gaan doen. Echte e-mails is totaal iets anders dan fictie en ze horen dan ook niet in een roman thuis.

De derde draad is een volwassen lesbische roman waarin het thema van een ongelukkige liefde van twee mensen die zielsveel van elkaar houden, maar elkaar toch niet gelukkig maken, zeer navoelbaar wordt beschreven. Chapeau!

Andere boeken van Adriënne Nijssen zijn In de holte van haar arm en Dansen op de waterlijn (LaVita, 2004 en 2005).