Pride Divide
|
................................................. //DOCUMENTAIRE// Regie: Paris Poirier Recensie: Anne Chlosta .................................................
|
 |
Soms hilarisch, maar soms ook verontrustend herkenbaar Wie stiekem altijd heeft gedacht dat de lesbische boten tijdens de Canal Parade eigenlijk toch wel een beetje saai zijn, of wie stiekem altijd heeft gedacht dat homoseksuele mannen alleen maar seks willen in het leven – die zou best wel eens veel van zichzelf kunnen herkennen in een van de lesbiennes en homo’s die langskomen in de documentaire Pride Divide van Paris Poirier en Karen Kiss. Zo, dat was een mondvol! Net als de documentaire zelf. Wat een stortvloed aan gezichten, meningen en tijdsbeelden trekt daar aan je voorbij. Van de opkomst van de homobeweging tot aan de uitbraak van AIDS en de gevolgen daarvan - alles komt langs. Door middel van tientallen interviews schetsen de makers een kleurrijk beeld van de manier waarop lesbische vrouwen en homoseksuele mannen de Pride-era meemaakten. En die manier blijkt behoorlijk verschillend te zijn. Het is soms hilarisch, maar soms ook verontrustend herkenbaar om te horen hoe er in beide gemeenschappen over de ander wordt gedacht. Lesbische activistes die homoseksuele mannen vooral zagen als mannen, aan wie zij als vrouwen juist trachtten te ontsnappen. Homoseksuele mannen die geen idee hadden dat er lesbische vrouwen waren die hun kinderen dreigden kwijt te raken, alleen omdat ze lesbisch waren. De documentaire laat op een open en verfrissend tolerante manier zien hoeveel verschillen er uiteindelijk toch tussen die twee groepen zijn. Je kunt roepen wat je wilt, maar mannen blijven mannen en vrouwen blijven vrouwen. Ik sta nog steeds versteld van het talent van de makers, om van al dat materiaal en van al die interviews een dergelijk kloppend geheel te maken. Het is heel veel wat er op je af komt, maar het is nooit teveel. Alle thema’s die voorbij komen, worden consequent van beide kanten belicht en je hebt nooit het gevoel dat de makers stiekem toch een voorkeur hebben voor één kant. De documentaire blijft op alle gebieden ontzettend knap in balans. Pride Divide werd gemaakt in 1997. Maar is er sindsdien veel veranderd in de verhoudingen tussen lesbiennes en homo’s? Ik denk het niet. En dat is misschien nog wel de grootste verdienste van Pride Divide. De geïnterviewden van 14 jaar geleden houden je een spiegel voor over hoe jijzelf denkt over de andere gemeenschap. Knap, geestig en tijdloos – dat is deze documentaire. Kijken dus! |
