.................................................

//FILMDRAMA//
Butterfly

Regie: Yan Yan Mak
Hong Kong, 2004, 124 min

Met: Josie Ho, Yuan Tian en Eric Kot

Recensie: Anne Chlosta

.................................................

Het zal je maar gebeuren: je bent een jonge man in Hongkong, met een bloedmooie vrouw en een schattig dochtertje. Alles gaat je voor de wind. Totdat je erachterkomt dat jouw vrouw lesbisch is. En dat ze je gaat verlaten voor een jonge, al even bloedmooie meid, die ontroerend goed op haar gitaar kan tokkelen.

Het verhaal van de bedrogen echtgenoot was zeker ook interessant geweest. Maar regisseuse Yan Yan Mak kiest voor het verhaal van Flavia, zijn vrouw. Flavia heeft zichzelf ervan weten te overtuigen, dat ze gelukkig is. De relatie, die ze in haar studententijd had met een vrouw, was iets van vroeger. Totdat...ja, totdat ze de jonge Yip tegen het lijf loopt. En ineens is Flavia tot over beide oren verliefd. Ze kan de spoken uit haar verleden niet langer onderdrukken.

Als ik Butterfly in één woord zou samenvatten, is dat het volgende: veel. De regisseuse wil heel veel. Het moet een liefdesverhaal worden, maar eigenlijk zijn het er twee, want de relatie tussen Flavia en haar studievriendin is een eerste liefde om U tegen te zeggen. Het moet een tijdsbeeld worden, maar eigenlijk zijn het er drie, omdat we Flavia meekrijgen als scholiere, later als studente, heen en weer geslingerd tussen haar liefde voor haar vriendin en haar trouw aan haar traditionele ouders, en nog later als toegewijde onderwijzeres, echtgenote en moeder. De regisseuse probeert zoveel mogelijk facetten te laten zien, zowel van het verhaal als ook van haar personages.

Dat is aan de ene kant erg boeiend en zorgt voor een bijzonder gelaagde kijkervaring met veel nuances en weinig onderscheidingen in zwart en wit. Aan de andere kant werd ik als kijker soms zo van het ene naar het andere geslingerd, dat het even duurde voordat ik me had georiënteerd, en toen waren de emotionele momenten alweer voorbij.

De acteurs wisten me zonder uitzondering volledig te overtuigen. De chemie tussen Flavia en haar studievriendin is van een zeldzame, tedere breekbaarheid, die zorgt voor een hele grote brok in je keel. Maar het is met name Josie Ho als volwassen Flavia, die mijn hart wist te stelen. Het ene moment heel voorzichtig en verlegen, het andere moment gepassioneerd en volledig zonder angst. Daardoor kon ik in de scenes waarin zij zat, eigenlijk alleen maar naar haar kijken.

Butterfly is opgezet als een grootse film, die een universeel verhaal moet vertellen. Soms vliegt de film daardoor even uit de bocht. Maar de regisseur laat wel op krachtige en ontroerende wijze de worsteling zien van een vrouw, die eindelijk het cocon van de rups weet af te schudden, om te worden wat ze altijd al is geweest: een vlinder.